فولاد کربنی، فولاد معمولی و فولاد ضد زنگ همگی مواد فلزی رایجی هستند که از نظر ترکیب، خواص و کاربرد متفاوت هستند.
فولاد کربنی فولادی با محتوای کربن نسبتاً بالا است و محتوای کربن آن معمولاً بین 0.2 درصد تا 2.1 درصد است. فولاد کربن دارای سختی بالا، استحکام بالا و مقاومت در برابر سایش خوب است، اما چقرمگی آن ضعیف است و مستعد شکستگی است. فولاد کربن به طور گسترده ای در ساخت بلبرینگ، چرخ دنده، قطعات ماشین آلات، قطعات خودرو و غیره استفاده می شود.
فولاد معمولی (همچنین به عنوان فولاد کم آلیاژ شناخته می شود) دارای اجزای آلیاژی کمتری است که عمدتاً آهن و کربن است. فولاد معمولی چقرمگی و پلاستیسیته خوب و آهنگری قوی دارد اما سختی و استحکام آن کم است. فولاد معمولی اغلب در سازه های ساختمانی، بتن مسلح، پل ها، دیگهای بخار و سایر زمینه ها استفاده می شود.
فولاد ضد زنگ یک فولاد حاوی کروم است که مقاومت خوبی در برابر خوردگی و مقاومت در برابر اکسیداسیون دارد. اجزای اصلی آن عناصر دیگری مانند آهن، کربن، کروم و مقدار کمی نیکل است. فولاد ضد زنگ به طور گسترده در زمینه های پر تقاضا مانند صنایع شیمیایی، داروسازی و فرآوری مواد غذایی استفاده می شود.
اگرچه خواص این مواد فلزی متفاوت است، اما همه آنها دارای مزایا و زمینه های کاربردی منحصر به فرد خود هستند. در کاربردهای مختلف، انتخاب مواد مناسب می تواند کارایی کار و عمر مفید را تضمین کند.